آگاهى امام (ع ) بر وضع شيعيانش

مرحوم آية الله طبسى (متوفى 1405 ه‍ق ) به يك واسطه ازمرحوم آية الله العظمى سيد ابوالقاسم خويى (ره ) نقل مى كند كه يكى از سادات معاصرسيد ابوالحسن اصفهانى - ساكن نجف - در منزل استيجارى به سر مى برد و مدتى اجارهمنزلش به تاءخير افتاده بود، صاحب منزل مدام بر وى فشار مى آورد كه اگر اجاره اش راپرداخت نكند، لوازمش را به كوچه خواهد ريخت . اين وضع وى را بشدت ناراحت كرد. دريكى از روزها وقتى با تهديد موجر مواحه شد، با اندوه و تاءلم خاطر به حرم حضرت على (ع ) مشرف گشت و از آن ياور محرومان استمداد طلبيد، در همان حال كه مشغول راز ونياز و توسل بود، به خواب رفت و در عالم رؤ يا خود را در محضر على (ع ) ديد.
امام از وى پرسيد: چرا اين قدر ناراحتى ؟ آن مرد محترم ماجراى به تاءخيرافتادن كرايه منزل را به عرض حضرت مى رساند، امام مى فرمايند: ما وضع شما را مىدانيم و مطلب تان را حواله داديم . به محض اختتام اين كلام ، آن مرد از خواب بيدارمى شود و با نهايت شگفتى از خود مى پرسد: اين چه حواله اى بود و حضرت مرا به چه كسىحواله دادند؟ بهت و حيرت سراپاى وجودش را فرا مى گيرد و به منزل مراجعت مىنمايد.
سحرگاه متوجه مى شود در خانه اش را مى كوبند، وقتى در را باز مى كند آيةالله سيد ابوالحسن اصفهانى را مقابل خويش مشاهده مى كند، با هيجان خاصى مى گويد: آقا بفرماييد! مرحوم اصفهانى مى گويد: ماءموريت ما تا همين جا بود، آن گاه پاكتى بهدست وى مى دهد و از آن جا دور مى شود، وقتى پاكت را مى گشايد، با كمال تعجب مى بيندمبلغى معادل پولى كه بايد اجاره به موجر بدهد، در آن قرار دارد

/ 0 نظر / 5 بازدید